fbpx

Wanneer we een moeilijke relatie met eten ontwikkelen, ontstaat dit niet toevallig. Je hebt bijvoorbeeld niet geleerd om je emoties op een gezonde manier te reguleren, je kon niet zijn wie je werkelijk was in je gezin of op school, je leerde dat sommige dingen niet te controleren waren in jouw leven, dus je zocht die controle in (niet) eten, …​​Als ik naar mezelf kijk, was het een combinatie van al deze factoren. Ik had vaak het gevoel dat ik er op school niet echt bij hoorde, mijn familie viel uit elkaar, mijn moeder gaf me de schuld van dingen die in werkelijkheid hààr verantwoordelijkheid waren, ik voelde me nooit goed genoeg, …​​Bezig zijn met diëten, mezelf uithongeren, mezelf focussen op mijn gewicht, het waren allemaal bliksemafleiders om wat écht speelde niet onder ogen te moeten zien.​​De weg naar herstel zat hem dus in de eerste plaats in mezelf terugvinden. Ik moest mezelf kunnen vergeven voor de onhandige dingen die ik was gaan doen, door tegelijkertijd in te zien dat niet alle verantwoordelijkheid bij mezelf lag. ​​Ik kon pas afscheid nemen van mijn eetproblemen, toen ik inzag waarom ik ze in de eerste plaats nodig had gehad. Ze hadden me een tijdlang geholpen om het hoofd boven water te houden, maar doorheen de jaren van therapie leerde ik dat ze me niet langer dienden. ​​Ik leerde mezelf liever zien én leerde toegeven aan mezelf dat ik het moeilijk had gehad. Dat er dingen gebeurd waren die niet ok waren en dat ik daar – terecht – veel verdriet over had. Dat ik niet de schuldige was, maar het slachtoffer. Oh wat deed dat pijn. Soms nog steeds. Ik wilde helemaal geen slachtoffer zijn, dus toegeven dat ik het toch was, was (en is) verschrikkelijk moeilijk.​​Deze post gaat misschien over mij, maar mogelijk ook over jou. Met deze post wil ik je vertellen dat ik je begrijp. Dat ik je pijn zie. Dat ik zie hoe jezelf de schuld geef, terwijl jij de schuldige niet bent. ​​En dat ik oprecht geloof dat ook jij de relatie met voeding kan herstellen, maar dat we daarvoor moeten starten bij de plek waar het begon. Bij jezelf.​​#upcloseandpersonal #contextuelegedragstherapie #dietitiansofinstagram

Wanneer we een moeilijke relatie met eten ontwikkelen, ontstaat dit niet toevallig. Je hebt bijvoorbeeld niet geleerd om je emoties op een gezonde manier te reguleren, je kon niet zijn wie je werkelijk was in je gezin of op school, je leerde dat sommige dingen niet te controleren waren in jouw leven, dus je zocht die controle in (niet) eten, ...​​Als ik naar mezelf kijk, was het een combinatie van al deze factoren. Ik had vaak het gevoel dat ik er op school niet echt bij hoorde, mijn familie viel uit elkaar, mijn moeder gaf me de schuld van dingen die in werkelijkheid hààr verantwoordelijkheid waren, ik voelde me nooit goed genoeg, ...​​Bezig zijn met diëten, mezelf uithongeren, mezelf focussen op mijn gewicht, het waren allemaal bliksemafleiders om wat écht speelde niet onder ogen te moeten zien.​​De weg naar herstel zat hem dus in de eerste plaats in mezelf terugvinden. Ik moest mezelf kunnen vergeven voor de onhandige dingen die ik was gaan doen, door tegelijkertijd in te zien dat niet alle verantwoordelijkheid bij mezelf lag. ​​Ik kon pas afscheid nemen van mijn eetproblemen, toen ik inzag waarom ik ze in de eerste plaats nodig had gehad. Ze hadden me een tijdlang geholpen om het hoofd boven water te houden, maar doorheen de jaren van therapie leerde ik dat ze me niet langer dienden. ​​Ik leerde mezelf liever zien én leerde toegeven aan mezelf dat ik het moeilijk had gehad. Dat er dingen gebeurd waren die niet ok waren en dat ik daar - terecht - veel verdriet over had. Dat ik niet de schuldige was, maar het slachtoffer. Oh wat deed dat pijn. Soms nog steeds. Ik wilde helemaal geen slachtoffer zijn, dus toegeven dat ik het toch was, was (en is) verschrikkelijk moeilijk.​​Deze post gaat misschien over mij, maar mogelijk ook over jou. Met deze post wil ik je vertellen dat ik je begrijp. Dat ik je pijn zie. Dat ik zie hoe jezelf de schuld geef, terwijl jij de schuldige niet bent. ​​En dat ik oprecht geloof dat ook jij de relatie met voeding kan herstellen, maar dat we daarvoor moeten starten bij de plek waar het begon. Bij jezelf.​​#upcloseandpersonal #contextuelegedragstherapie #dietitiansofinstagram

Deel dit bericht:

Share on facebook
Share on pinterest

Over Jessica

Hey, ik ben Jessica

Nadat ik zelf jarenlang vocht met de weegschaal en met een negatief zelfbeeld, leerde ik houden van mijn lichaam en ontwikkelde ik een gezonde relatie met eten. Omdat ik andere mensen hierbij wilde helpen, schoolde ik me om tot diëtiste en startte ik mijn eigen praktijk. Omdat ook het mentale stuk erg belangrijk is, ben ik intussen contextueel gedragstherapeut in opleiding.

In 10 stappen naar een gezond gewicht

Om je alvast op weg te zetten, schreef ik een gratis e-book! Vul je gegevens in om het e-book te ontvangen!

Verlies geen tijd,
maar kilo's

we can do it together

Ja, ik wil de recepten graag ontvangen

Vul hieronder je gegevens in om de receptenbundel in je mailbox te ontvangen. Vind je de mail niet meteen terug? Check zeker je spam- of reclamefolder!

Ja, ik wil op de wachtlijst

Vul hieronder je gegevens in om je vrijblijvend op de wachtlijst te zetten voor het Cut The Crap programma. Je krijgt dan als eerste alle info als er opnieuw een ronde georganiseerd wordt.

Je staat op de wachtlijst!

We nemen zo snel mogelijk contact met je op om jouw afspraak in te plannen!

You've got mail!

Vind je de mail niet meteen terug? Check dan even je spam- of reclamefolder!

Maak je afspraak voor online advies

Wachtlijst Jessica

Jessica neemt momenteel geen nieuwe cliënten aan. Je kan je echter wel op de wachtlijst zetten. We nemen dan contact met je op van zodra je afspraak kan ingepland worden. 

Maak je afspraak voor een duo-intake

Boek nu je gratis proefsessie voor de bodysculptor

Maak een afspraak voor een kind

Ja, ik wil dit gratis E-book

Vul hieronder je gegevens in om het gratis e-book in je mailbox te ontvangen. Vind je de mail niet meteen terug? Check zeker je spam- of reclamefolder!