fbpx

Wowwww wat een dag! De Antwerp Night Marathon !!!Zo lang naartoe geleefd, met toch wel wat schrik door de blessure na mijn val, waardoor ik meer dan een maand niet liep… But I did it!Tim en ik waren samen naar Antwerpen vertrokken, want ook hij ging de marathon lopen, 1 week na zijn Iron Man en slechts enkele uren na Rock Herk ;) Hij startte in een ander startvak dan ik, maar inmiddels had ik afgesproken met Kato en Edith. Wij begonnen met de pacers van 4u30, maar Kato zoefde er meteen van door. Edith en ik lieten de pacers ook achter ons: de beentjes voelden vlot, de hartslag bleef laag genoeg, dus dat we bijna 6min/km liepen, voelde zeker niet verkeerd. Het was genieten om al lopend de zon te zien onder gaan, en overal was er super veel ambiance.Rond 16km liet Edith weten dat het tempo voor haar toch wat te hoog lag, maar omdat ik merkte dat het er bij mij wel in zat, liep ik alleen verder. Al gauw merkte ik dat ik heel de tijd haasje over deed met een zekere Stefan, die zijn eerste marathon liep. Ik zette mijn muziek op speaker voor wat extra ambiance, want ondertussen liepen we door straten waar een stuk minder te beleven viel. Vanaf dan probeerde ik de hele tijd bij Stefan te blijven en hij bij mij, want ons tempo lag echt hetzelfde. Af en toe moedigden we elkaar aan, en ook 2 vriendinnen van hem op de fiets, begonnen mij regelmatig bemoedigende woorden toe te roepen.Tot 34km kon ik het tempo mooi rond 6:10min/km houden. Mijn hartslag bleef ook netjes rond de 180bpm, wat voor mij prima voelt. Eens de 34km, viel het tempo wel behoorlijk terug: de beentjes waren het beu en bovendien begonnen mijn maag en darmen te protesteren over het gebrek aan écht eten. Maar ik kon de hele tijd blijven lopen, moest nergens wandelen, en bleef ook steeds maar mensen inhalen. Ook Stefan bleef gestaag verder lopen, hoewel ik hem soms even kwijt geraakte achter me.(Lees verder in eerste comment)#runnersofinstagram #antwerpnightmarathon #upcloseandpersonal

Wowwww wat een dag! De Antwerp Night Marathon !!!Zo lang naartoe geleefd, met toch wel wat schrik door de blessure na mijn val, waardoor ik meer dan een maand niet liep... But I did it!Tim en ik waren samen naar Antwerpen vertrokken, want ook hij ging de marathon lopen, 1 week na zijn Iron Man en slechts enkele uren na Rock Herk ;) Hij startte in een ander startvak dan ik, maar inmiddels had ik afgesproken met Kato en Edith. Wij begonnen met de pacers van 4u30, maar Kato zoefde er meteen van door. Edith en ik lieten de pacers ook achter ons: de beentjes voelden vlot, de hartslag bleef laag genoeg, dus dat we bijna 6min/km liepen, voelde zeker niet verkeerd. Het was genieten om al lopend de zon te zien onder gaan, en overal was er super veel ambiance.Rond 16km liet Edith weten dat het tempo voor haar toch wat te hoog lag, maar omdat ik merkte dat het er bij mij wel in zat, liep ik alleen verder. Al gauw merkte ik dat ik heel de tijd haasje over deed met een zekere Stefan, die zijn eerste marathon liep. Ik zette mijn muziek op speaker voor wat extra ambiance, want ondertussen liepen we door straten waar een stuk minder te beleven viel. Vanaf dan probeerde ik de hele tijd bij Stefan te blijven en hij bij mij, want ons tempo lag echt hetzelfde. Af en toe moedigden we elkaar aan, en ook 2 vriendinnen van hem op de fiets, begonnen mij regelmatig bemoedigende woorden toe te roepen.Tot 34km kon ik het tempo mooi rond 6:10min/km houden. Mijn hartslag bleef ook netjes rond de 180bpm, wat voor mij prima voelt. Eens de 34km, viel het tempo wel behoorlijk terug: de beentjes waren het beu en bovendien begonnen mijn maag en darmen te protesteren over het gebrek aan écht eten. Maar ik kon de hele tijd blijven lopen, moest nergens wandelen, en bleef ook steeds maar mensen inhalen. Ook Stefan bleef gestaag verder lopen, hoewel ik hem soms even kwijt geraakte achter me.(Lees verder in eerste comment)#runnersofinstagram #antwerpnightmarathon #upcloseandpersonal

Deel dit bericht:

Share on facebook
Share on pinterest

Over Jessica

Hey, ik ben Jessica

Nadat ik zelf jarenlang vocht met de weegschaal en met een negatief zelfbeeld, leerde ik houden van mijn lichaam en ontwikkelde ik een gezonde relatie met eten. Omdat ik andere mensen hierbij wilde helpen, schoolde ik me om tot diëtiste en startte ik mijn eigen praktijk. Omdat ook het mentale stuk erg belangrijk is, ben ik intussen contextueel gedragstherapeut in opleiding.

In 10 stappen naar een gezond gewicht

Om je alvast op weg te zetten, schreef ik een gratis e-book! Vul je gegevens in om het e-book te ontvangen!

Verlies geen tijd,
maar kilo's

we can do it together

Ja, ik wil de recepten graag ontvangen

Vul hieronder je gegevens in om de receptenbundel in je mailbox te ontvangen. Vind je de mail niet meteen terug? Check zeker je spam- of reclamefolder!

Ja, ik wil op de wachtlijst

Vul hieronder je gegevens in om je vrijblijvend op de wachtlijst te zetten voor het Cut The Crap programma. Je krijgt dan als eerste alle info als er opnieuw een ronde georganiseerd wordt.

Je staat op de wachtlijst!

We nemen zo snel mogelijk contact met je op om jouw afspraak in te plannen!

You've got mail!

Vind je de mail niet meteen terug? Check dan even je spam- of reclamefolder!

Maak je afspraak voor online advies

Wachtlijst Jessica

Jessica neemt momenteel geen nieuwe cliënten aan. Je kan je echter wel op de wachtlijst zetten. We nemen dan contact met je op van zodra je afspraak kan ingepland worden. 

Maak je afspraak voor een duo-intake

Boek nu je gratis proefsessie voor de bodysculptor

Maak een afspraak voor een kind

Ja, ik wil dit gratis E-book

Vul hieronder je gegevens in om het gratis e-book in je mailbox te ontvangen. Vind je de mail niet meteen terug? Check zeker je spam- of reclamefolder!